Politiegeweld in België: straffeloos en onzichtbaar
14 maart 2024
Op 15 maart, de Internationale Dag tegen Politiegeweld, klagen de Liga voor Mensenrechten en de Ligue des Droits Humains de straffeloosheid en onzichtbaarheid van politiegeweld in België aan. Ze doen dat met twee initiatieven: een podcast waarmee ze licht schijnen op de moeilijke strijd die families van slachtoffers van dodelijk politiegeweld voeren binnen het Belgisch rechtssysteem en een kaart waarop de slachtoffers van dodelijk politiegeweld in beeld worden gebracht. De Liga’s werken samen rond politiegeweld binnen het project Police Watch, het observatiepunt voor politiegeweld in België.
Straffeloos politiegeweld: podcast ‘Ongelijke Strijd’ om drempels in het strafrechtssysteem bloot te leggen
In België komen veel zaken van politiegeweld niet voor de rechter. Waarom is het zo moeilijk om de waarheid boven tafel te krijgen? Die vraag is het uitgangspunt van Ongelijke Strijd, een podcast over het gevecht dat families van slachtoffers van dodelijk politiegeweld voeren tegen het gerechtelijk apparaat in België. De Liga’s voeren gesprekken met de nabestaanden van Mehdi Bouda en Pieter Aerts en hun advocaten, en brengen zo de drempels in kaart die het moeilijk maken om zaken van politiegeweld voor een rechter te brengen in België. Op 15 maart wordt de teaser gelanceerd. Vanaf 21 maart, internationale dag tegen racisme, laten we wekelijks een aflevering op de luisteraars los.
In vier afleveringen zoomen we chronologisch in op de verschillende stadia in een strafrechtelijke procedure na burgerlijke partijstelling door de familie in gevallen van dodelijk politiegeweld. Die chronologie stopt bij de regeling der rechtspleging: het moment waarop beslist wordt om een zaak wel of niet voor een strafrechter te brengen. De Liga’s kozen er bewust voor om de chronologie hier te stoppen. In België wordt namelijk bijna altijd een buitenvervolgingstelling gevorderd door het Openbaar Ministerie: betrokken politieagenten moeten zich zelden voor een strafrechter verantwoorden en de families blijven met een gevoel van straffeloosheid achter.
De podcast zal vanaf vrijdag 15 maart te beluisteren zijn op Spotify, Apple Podcasts en de websites van de Liga voor Mensenrechten en Police Watch.
Onzichtbaar politiegeweld: een kaart om slachtoffers van politiegeweld in beeld te brengen
Daarnaast publiceren de Ligue des Droits Humains en de Liga voor Mensenrechten een interactieve kaart met de verhalen van mensen die de voorbije 25 jaar om het leven kwamen door politieoptreden in België. Deze kaart van politiegeweld werd opgesteld door onderzoeker Maud Giraud op basis van werk van activisten en burgercollectieven en registreert alle sterfgevallen van mensen die in verband worden gebracht met politieoptreden sinds 1998, het jaar waarin Semira Adamu stierf tijdens haar gedwongen uitzetting.
De kaart is niet volledig maar wil het gebrek aan officiële statistieken over politiegeweld in ons land compenseren. Politiegeweld is nog steeds grotendeels onzichtbaar, hoewel er geleidelijk aan verandering in komt dankzij het sensibiliseringswerk van activistische groepen, in het bijzonder organisaties van mensen van kleur die als eersten te maken krijgen met politiegeweld (Bruxelles Panthères, Collectif des Madre, Comité de soutien Lamine Bangoura, Comité Justice pour Mehdi, Bruxelles Devie, enz.)
Voor de Ligue des Droits Humains en de Liga voor Mensenrechten is het zichtbaar maken van politiegeweld een essentiële voorwaarde om er een einde aan te maken. De organisaties nemen de taak op zich om de kaart bij te werken, de kaart is te raadplegen op de website van Police Watch.
Reacties worden gemodereerd. Onaanvaardbare inhoud wordt niet gepubliceerd.
Reacties
Segers Anita - 10 maanden geleden
ik werd op mijn 59ste (persoon met erkende handicap), 17/10/2021, slachtoffer van extreem politiegeweld, zonder enig geweld van mijn kant kreeg ik wel te horen dat er geen zin was en er geen tijd voor mij was, binnen een paar minuten aanwezigheid werd ik op de grond gewerkt en werd mijn schouder gebroken, ik ben nu verminkt. Mijn vertrouwen is weg in de instituten, t'is allemaal blablabla voor mij, ik heb dan ook besloten om de procedure voor euthanasie aan te vragen en als dat geweigerd word dan word het zelfmoord, misschien lukt het me deze keer wel, ik durf al 4 jaar niet meer alleen buiten en niemand ligt er van wakker behalve ikzelf, iedere dag huilen en al 2 jaar therapie volgen halen gewoon niets uit, ik heb gevreesd voor mijn leven, politie is niet te vertrouwen, t' zijn leugenaars en moordenaars en ik ben zeker dat als ik geagiteerd zou geworden zijn dat die mij vermoord zouden hebben, voila dat is mijn verhaal. Verkracht op mijn 5 jaar en verminkt op mijn 59ste, 2 keer gevreesd voor mijn leven, ik verschiet niet van mijn doodwens, ik ben dood geweest tijdens een hartaanval en eerlijk gezegd het gevoel dat ik kreeg aan de andere kant, het gevoel van onvoorwaardelijke liefde, geborgenheid dat groeide in mezelf zal ik op deze wereld nooit ervaren en het hoeft allemaal niet meer, ik heb er genoeg van